Siedzę i oglądam "Trudne sprawy"... Co znaczy, że nie jest ze mną dobrze...

Jakoś brak ostatnio czasu na pingera Wieczorkiem spróbuję się wbić i poogarniać co tam u Was słychać. A pewnie słychać wiele, bo miesiąc mnie tutaj nie było...

A u mnie w sumie bez zmian. Czyli jest okej Wreszcie tak całkiem normalnie rozmawiam z mamą. I liczę na to, że już nic nie popsuje nam kontaktu.
Z Miśkiem też jest git Mieliśmy trochę takich drobnych nieporozumień przez ten miesiąc, ale na szczęście nic poważnego. Właściwie to winnym tego wszystkiego był jego były kumpel (ciekawostka: typek uważa się za "polskiego 50 Centa" ). Koleś postanowił trochę namieszać nam w związku. Od początku, jak go poznałam, sprawiał wrażenie jakby chciał zniechęcić mnie do Miśka. Naopowiadał mi wiele nie do końca prawdziwych historii. Nawet doradzał mi, żebym porządnie się zastanowiła, czy na pewno chcę wiązać się z kimś takim jak Misiek. Bo mogę w ten sposób zmarnować sobie życie. No i nie da się ukryć, że koleś mnie podrywał. Nie traktowałam tego poważnie, więc nawet nie powiedziałam o tym Miśkowi. Ale z czasem ktoś (czyli ten kumpel) zaczął wypisywać do Miśka smsy, pisać do niego na GG podając się za różne panny, z którymi niby mój chłopak ma romans. Przyznam, że z początku lekko zwątpiłam i przestałam mu tak ufać. Ale na szczęście wszystko się wyjaśniło. A koleś przestał się pokazywać. Pewnie boi się tego co go czeka.

Uciekam na razie. Zajrzę wieczorkiem. Miłego dnia wszystkim

Fałszywy alarm. Dzidziusia jednak nie będzie. Misiek oczywiście zawiedziony. Nie znam drugiego faceta, który w tym wieku tak bardzo chciałby mieć dziecko. Chociaż w sumie to znałam kogoś takiego. Pizzerman. Tylko, że jemu było wszystko jedno czy będzie miał dziecko ze mną czy ze swoją jak się okazało narzeczoną (o której oczywiście nie miałam pojęcia). No i padło na nią. Wreszcie miał mieć swojego upragnionego dzidziusia.
Nie życzyłam im źle. Sama zaraz potem odnalazłam swoje szczęście - mojego Miśka. Oni swoje dziecko niestety stracili...
Minął już ponad rok. Ale zdarza mi się czasami myśleć o Pizzermanie (nawet przejeżdżał przed chwilą pod moim oknem). Nie dlatego, że coś do niego czuję, ale dlatego, że nadal nie mam pojęcia co to wszystko miało znaczyć. Czy którekolwiek z jego słów było prawdziwe??

Pewnie nigdy się tego nie dowiem..

Podsumowanie dnia: nie zrobiłam nic nadzwyczajnego, ponudziłam się, obejrzałam dwa filmy: "Biały słoń" i "Lincz", skończyłam czytać "4 blondynki" Candance Bushnell. I stanowczo odradzam tę książkę, niby taka skandalizująca, wciągająca, nietuzinkowa, a w rzeczywistości nuda, nuda i jeszcze raz nuda. A bohaterki tak głupie i irytujące, że do tej pory krew mnie zalewa.

Znowu dopadają mnie jakieś smętne myśli. Chodzę zmartwiona, ale nawet nie wiem o co. Łapię doła. Coś trzeba z tym zrobić. Koniecznie. Tylko co??